Zoeken

dragoman

Etentje met Mehlin.

De volle maan creëerde lange schaduwen in de vallei en gaf de heuvels een zilveren glans. Het was zaterdagavond en ze reden langs de Bosphorus naar het restaurant. Bij het weerzien nam Mehlin liefdevol Angelica ’s hand in de zijne... Continue Reading →

Bezoek aan de sultane

Een klop op deur stoorde Angelica aan haar kaptafel. 'Een ogenblik,' riep de barones en wierp een laatste keurende blik in de spiegel bij het opstaan. Onbewust streek ze haar rok glad als ze de deur opende. In de gang stond... Continue Reading →

Eyüp.

Na de middag hield Angelica een koets aan. Opgelucht door het positief antwoord wou ze eens goed uitwaaien. Een tocht over de zeven kilometer lange kade van de Gouden Hoorn leek haar een goed idee. Langzaam begonnen de cipressen zich... Continue Reading →

Topkapı: ontvangst grootvizier.

Na een stevig ontbijt ging ze op stap. Haar elegante verschijning lokte vele nieuwsgierige blikken naar haar toe. Tijdens het stappen dwarrelden de roodbruine krullen onder het zwarte toque uit, waarop de groene rozet met een echte parelspeld was vastgepind.... Continue Reading →

Stamboul.

Angelica hield een koets aan. Bij het instappen schoof een stukje kuit en een flits van een welgevormde dij door de split van de groene smalle lange rok. De man gluurde naar de lange benen bekleed met staalgrijze zijden kousen... Continue Reading →

Oriënt – Express in de sneeuw.

  Ondanks de slapeloze nacht stond Angelica op. Het restauratierijtuig zat vol hongerige passagiers voor het ontbijt. Een man met gouden tanden die samen met zijn kameraden genoten van een krachtig ochtendmaal knikte naar Angelica bij haar tweede espresso en... Continue Reading →

De Oriënt- Express.

In het pas gerenoveerde Gare de l’ Est floot er een koude wind over de sporen, dikke wolken droegen de belofte met zich mee van herfststormen. Reizigers huiverden en spoedde zich als een golvende menigte alle kanten uit op zoek... Continue Reading →

Proloog Parijs.

De verwondering die Angelica voelde toen ze de perkamenten enveloppe vond is haar altijd bijgebleven. Even helder als het infuus licht van die ontwakende ochtend toen haar blik op de envelop viel. Even schitterend als de mysterieuze gedachten die in... Continue Reading →

dragoman.

    Een historisch, romantisch reisverhaal op het einde van het Ottomaanse rijk.   Dragoman: een gids, een tolk, een factotum, een manusje van alles.   Dit is mijn eerste boekpoging waar ik al jaren mee worstelt. Dragoman speelt zich... Continue Reading →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑